Typ publikacji

Wydawca

Cena

Rodzaje publikacji

Format

Ryszard Czarnecki - liczba pozycji (1)

ur. 25 stycznia 1963, Londyn (Wielka Brytania)

Dziennikarz, historyk, polityk, także działacz sportowy. W 1986 r. ukończył historię na Uniwersytecie Wrocławskim. Podczas studiów szef podziemnego Niezależnego Zrzeszenia Studentów Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1986–88 członek trzyosobowego tajnego Prezydium Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS. Od 1988 r. pracował jako dziennikarz – początkowo w „Dzienniku Polskim” w Londynie. Pisał też dla tamtejszej „Polski” i paryskiego „Kontaktu”. Był sekretarzem redakcji w miesięczniku „Głos”, zastępcą redaktora naczelnego „Wiadomości Dnia”, redaktorem naczelnym „Dziennika Dolnośląskiego”. Kierował wydawnictwem „NORPOL Press”. Przez cztery lata pracował jako szef redakcji katolickiej w Polsacie. Publikuje m.in. w „Arcanach”, „Gazecie Polskiej”, „Gazecie Finansowej” i „Newsweeku”.
W latach 1997–2005 był wiceprezesem, a potem prezesem klubu żużlowego WTS Atlas Wrocław.
W 1991 r. pierwszy raz został wybrany posłem na Sejm. Pełnił funkcję wiceministra kultury w rządzie Hanny Suchockiej. W 1993 r. wybrano go na wiceprezesa Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, a rok później na prezesa partii. Z funkcji zrezygnował w 1996 r. po przegranych wyborach prezydenckich. Związał się z AWS-em. Od 1997 r. był sekretarzem ds. międzynarodowych partii. Ówczesne wybory ponownie dały mu miejsce w parlamencie. W rządzie premiera Jerzego Buzka był ministrem i przewodniczącym Komitetu Integracji Europejskiej. Brał udział w negocjacjach warunków przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Obecnie członek Prawa i Sprawiedliwości. Od 2004 r. europoseł. „The Parliment Magazine” uznał go za „Eurodeputowanego Roku 2008”.
Napisał kilka książek, m.in. „Lata niezakończonej walki. Polska i Polacy w latach 1939–45” (1989), a także zbiór felietonów „Widziane z Wrocławia” (2001).

Widok:
Na stronie:
Współautor:
Audiobook

KordianKordian

Juliusz Słowacki

Jeden z trzech najważniejszych, obok III części „Dziadów” Mickiewicza i „Nie-Boskiej komedii” Krasińskiego, dramatów polskiego romantyzmu. Znakomity, polemiczny z Mickiewiczowskim, wizerunek epoki.

Jeden z trzech najważniejszych, obok III części „Dziadów” Mickiewicza i „Nie-Boskiej komedii” Krasińskiego, dramatów polskiego romantyzmu. Znakomity, polemiczny z Mickiewiczowskim, wizerunek epoki.