Typ publikacji

Wydawca

Cena

Rodzaje publikacji

Format

Zofia Stryjeńska - liczba pozycji (1)

ur. 13 maja 1891, Kraków
zm. 1976, Genewa (Szwajcaria)

Malarka, graficzka, ilustratorka, scenografka, projektantka plakatów, zabawek i tkanin. W 1911 r. w męskim przebraniu rozpoczęła naukę na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium; autorka takich cykli, jak „Bożki słowiańskie”, „Polskie bajdy”, „Tańce polskie”. Jej prace wystawiane były m.in. w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (1919), Nemzeti Szalon w Budapeszcie (1926), Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Sztokholmie (1926), Muzeum Przemysłu Artystycznego we Lwowie (1932), Brooklyn Museum of Art w Nowym Jorku (1933), Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie (1935) oraz na Biennale w Wenecji (1920, 1932). Laureatka złotego medalu za prace ilustratorskie na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu (1929), srebrnego na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Religijnej w Padwie (1931) oraz złotego na XVIII Biennale w Wenecji (1932); została również odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1930) oraz wyróżniona przez Fundację im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku za całokształt dorobku artystycznego (1971); związana z Warszawą i Zakopanem, okres powojenny spędziła we Francji i Szwajcarii. Zmarła w Genewie w 1976 r.

Widok:
Na stronie:
Ebook

Chleb prawie że powszedniChleb prawie że powszedni

Zofia Stryjeńska

Po świetnej biografii Zofii Stryjeńskiej przyszedł czas, by oddać głos samej malarce. Oto jej pamiętniki, a w nich zapis spraw małych i wielkich, niekończącej się walki o pieniądze, rozterek i dylematów dotyczących twórczości. Cięty język, błyskotliwa ironia, celne pointy – słowem, lektura znakomita.

Chleb prawie że powszedni

Kronika jednego życia

Zofia Stryjeńska Wydawca: Czarne MOBI + EPUB (w wersji papierowej 864 strony)

Po świetnej biografii Zofii Stryjeńskiej przyszedł czas, by oddać głos samej malarce. Oto jej pamiętniki, a w nich zapis spraw małych i wielkich, niekończącej się walki o pieniądze, rozterek i dylematów dotyczących twórczości. Cięty język, błyskotliwa ironia, celne pointy – słowem, lektura znakomita.